Wie had gedacht dat vrijheid van meningsuiting een wapen zou worden om anderen de mond te snoeren? Het recht om je uit te spreken wordt tegenwoordig misbruikt om de vrijheid van de ander juist te beperken. Neem de discussie over geslacht: ik houd vast aan de biologische realiteit van twee geslachten, man en vrouw. Dat anderen zich identificeren als non-binair of trans, is hun goed recht en ik behandel hen met alle respect als individu. Maar mijn technisch-biologische standpunt verandert daar niet door. Het is bizar dat dit tegenwoordig leidt tot ‘cancel-culture’, waarbij mensen met een nuchter wereldbeeld aan de schandpaal genageld worden en hun baan of platform verliezen onder druk van agressieve verontwaardiging.
Tolerantie is geen acceptatieplicht
Er moet een scherp onderscheid blijven tussen iemand de ruimte geven om te zijn wie hij is, en gedwongen worden om diens wereldbeeld als de universele waarheid te omarmen. Tolerantie is de smeerolie van onze maatschappij: we verdragen elkaars verschillen zonder elkaar de tent uit te vechten. Acceptatieplicht daarentegen is morele dwang. Je kunt prima naast elkaar staan zonder het met elkaar eens te zijn.
https://www.dictionary.com/e/pop-culture/cancel-culture/#:~:text=Cancel%20culture%20refers%20to%20the,the%20form%20of%20group%20shaming.
https://www.geenstijl.nl/5154180/oh-boy-nu-nl-cancelt-video-over-cancel-culture/
De omgekeerde wereld: Labels als schild
Het lijkt een reflex geworden: zodra je iemand aanspreekt op gedrag, wordt de ‘slachtofferkaart’ getrokken om de discussie te verplaatsen.
Gedrag vs. Kleur: Als je jongeren aanspreekt op overlast, gaat het om de herrie of de troep, niet om hun afkomst. Het label ‘racist’ wordt hier vaak gebruikt als bliksemafleider om de eigen verantwoordelijkheid te ontlopen.
Grenzen vs. Fobie: Ongewenste intimiteit is ongewenste intimiteit. Als een man aan je zit en ik wijs dat af, bewaak je je eigen lichaam. Dat heeft niets met homofobie te maken, maar met instemming (consent).
Discussie vs. Misogynie: Een weerwoord geven aan een vrouw is simpelweg onderdeel van een gelijkwaardige discussie. Als dat direct als vrouwenhaat wordt bestempeld, wordt een volwassen gesprek onmogelijk gemaakt.
Het schuldgevoel-moeras
De discussie over het verleden van Nederland voelt voor velen als een opgelegde erfzonde. Er is een essentieel verschil tussen:
Historisch besef: Weten wat er vroeger is gebeurd.
Persoonlijke boete: Het idee dat jij anno nu excuses moet aanbieden voor daden waar je geen aandeel in had.
Het is volkomen logisch dat je die tweede stap weigert. Collectieve schuld over generaties heen is een concept dat haaks staat op individuele vrijheid en verantwoordelijkheid.
Terug naar de nuchterheid
Ik ben een persoon en jij bent een persoon. Als we door cultuur- of meningsverschillen niet tot elkaar kunnen komen, dan is dat jammer, maar geen ramp. Dan gaan we ieder onze eigen weg en is het klaar. Daar is geen haat voor nodig, geen geschreeuw met vlaggetjes en geen excuses voor het verleden. Gewoon je eigen ding doen. Lekker. Vrij. Dat is de werkelijke vrijheid waar we zuinig op moeten zijn.
Een meningsverschil is geen onderdrukking.
Je gebruikt de vrijheid van je podium om de fundering ervan te slopen. Wees gewoon wie je wilt zijn, zoek zonodig je eigen clubje op en word gelukkig. Als onze werelden niet matchen, dan scheiden onze wegen zich hier.
No responses yet